De leegstaande tweede verdieping van het stadhuis van Antwerpen wordt ingericht met kabinetten. Net als het ‘schoon verdiep’ krijgt het twee vestibules: dubbelhoge dakvolumes die zorgen voor een genereuze lichtinval.
Om die dubbelhoge ruimtes te realiseren werden twee delen van het bestaande dak verwijderd en vervangen door een lichte staalstructuur: opeenvolgende rechtstaande portieken, in aanzicht een rechthoek, creëren de nieuwe ruimte. Die rechthoeken pendelen tussen de bestaande muren en worden er met aangelaste nokken bovenop gelegd. Ze staan los van de bestaande muren, waardoor ze de gelaagdheid van het gebouw en de ingreep accentueren. De ritmering van de nieuwe portieken volgt het structurele kolomgrid van het onderliggende ‘schoon verdiep’. De lichte draagstructuur biedt een oplossing voor verschillende problemen tegelijk: dakstructuur, versteviging van de vloer, creatie van een verhoogde vloer als technische schacht en akoestiek.
